SÜRGÜN ZAMANLARI

eskiyen yıldızların yalnızlığını
alıp bir hemşire
damarlarımdaki kanla
değiştirmiş olmalı

aysız geceleri soluyor rüzgar
denizin eskimez arkadaşlıklarıyla
yapışıyor yakama tarihin kalıntıları
söyleşiyor tenhalarda gizlice
kıyılar deniz kokusu
gemiler yosun
güller yabani
ağartır gecenin yalnızlığını
çünkü hüzün aşkla karıştırmış
belli ki kalbini