KAHROLDUM SESSİZCE

rüyalarımı taşladım
kızgınlığımdan
kendimi hiçe saydım ağladım
kudurmuş öfkem fırladı sokaklara
ağaç yapraklarını yoldum                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        
yıldızlar arasında yapayalnız                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                çaresiz kaldım ağladım
apansız saldırdım duygularıma
kalemlerimi kalbime sapladım
sonra yıldızlar gibi yapayalnız
çaresiz kaldım ağladım


şiirlerimi yaktım sessizce
ırmağa attım bakakaldım
kudurdum ardından fırladım
atıldım savaşın en ön saflarına
şeytanımla vuruştum
şehrin keskin ucu saplandı hayallerime
kanattı benliğimi


düşündüm
bozguna uğradım kahroldum
gömüldüm karanlığa
etrafımda gelincik sessizliği                                                                                                                                                                                                                                 yanımda iki damla yaş kucağımda öksüzlük                                                                                                                                                                                                          gömüldüm kara toprağa